Ik wil meer weten

Het verhaal van Nadia

Nadia, Rotterdamse, 39 jaar. Stoer, het type dat op haar zwarte motor door de stad scheurt. In haar eentje heeft ze twee zoons opgevoed. Nadia heeft ook een andere kant. De Nadia die schrikt van elke knal. Die zich elke avond in slaap huilt. Die een koffer in de gang heeft staan, voor wanneer het weer gebeurt. Want het is gebeurd. Niet eens bij Nadia, maar bij de buren verderop.

Het verhaal van Jim Nguyen-van Dijk

Het leven van de familie Nguyen-Van Dijk is na een explosie bij de buren volledig ontwricht. De veilige basis is verdwenen. Samen met zijn vrouw heeft Jim enorme stress. Zijn twee jonge kinderen slapen ‘s nachts niet meer door de angst. Ze verblijven nu in een hotel, dat klinkt heel luxe, maar dat is het niet. Ze missen hun vaste basis. De zorgen hebben zich snel opgestapeld: verzekeringen, formulieren, een huis dat onbewoonbaar is. De herinnering blijft Jim achtervolgen: ze waren pas net klaar met eten, zoals ze elke gewone dinsdagavond doen. De borden stonden zelfs nog op tafel.

En toen – BOEM.

Het hele huis begon te trillen en een seconde later begonnen de kinderen te gillen. Jim rende naar de gang en zag rook en stof in de trapopgang. Vuur flitste langs de muren omhoog. Ze hebben niet gedacht, alleen gedaan. Jas gepakt, kinderen aan de hand, deur uit. Buiten was het chaos: buren in pyjama’s, sirenes in de verte, en hun woning die in vlammen opging.

Het verhaal van Elena

Al wekenlang gaat Elena elke nacht voorbereid naar bed. Ze neemt haar medicijnen, houdt een reiskoffer gereed voor zichzelf en haar kat en blijft voortdurend alert op mogelijke gevaren. Enkele weken geleden is haar portiekdeur opgeblazen met een explosief. Het was op een donderdagavond. Elena lag al half in slaap voor de tv, toen ze door een harde knal direct wakker schrok. Binnen enkele seconden ging het brandalarm af en verspreidde het vuur zich snel door haar woning. 

Zo snel als het haar lukte, pakte ze haar kat. Ondanks dat ze niet zo snel ter been is, kon ze nog net op tijd haar woning verlaten. Na het blussen kon Elena samen met haar kat terugkeren naar haar woning. De angst raakt ze echter niet kwijt. Ze leeft in voortdurende angst voor herhaling. Dader en doelwit zijn namelijk nog steeds onbekend.  Ook is ze bang voor het feit dat ze niet aan het vuur kan ontsnappen. In haar portiek is namelijk slechts één vluchtroute.